Gewoon Mara!

De laatste maanden waren fysiek wat 'bewogen maanden'. Eerst was er mijn opname in het Haga vanwege de OK van mijn niersteen. De OK werd uitgesteld, mede vanwege onverwachtse longbloedingen. In plaats daarvan ging ik na twee weken, met een flinke embolisatie achter de rug naar huis.  Ik moest weer vertrouwen krijgen in mijn lichaam en dat ik vervolgens weer een luchtweginfectie kreeg, toch weer bloed ophoestte en aan een orale kuur ging, hielp niet mee. Ook bedacht de arts dat ik, ondanks mijn zeer positieve ervaring met het vliegen naar Japan (zonder zuurstof), opnieuw een vliegtest moest doen begin juni. Deze pakte niet goed uit. Het bleek dat ik gedurende de hele 'proef-vlucht' rond de 80 procent saturatie vloog. Dit paste niet bij mijn eerdere Japan-ervaring, maar desondanks werd er besloten dat ik mijn volgende vlucht niet meer zonder extra zuurstof ondersteuning kon maken. Dus ging ik in overleg met de zuurstofleverancier die een ontzettend hoge offerte bij me nee...

Al een half jaar geleden boekten mijn zus en ik voordelige treintickets naar Parijs. Tot op het laatste moment wisten we niet zeker of we konden gaan. Zij kampt met de naweeën van een hernia en ik wacht nog steeds op een nieuwe datum voor mijn operatie. Maar afgelopen woensdag konden we, ondanks alles, toch vertrekken naar Parijs. Twee nachten en drie volle dagen, brachten we er door. We genoten! Zowel wandelend als met de metro bezochten we de highlights van Parijs.  Van de Sacre Coeur Tot het Louvre Naar de Notre Dame En de Eiffeltoren Door naar Place de la Concorde En de Arc de Triomph (en nog vele andere bezienswaardigheden).  Drie dagen de tijd om samen bij te kletsen, op terrasjes te zitten, van het weertje te genieten en lekker te eten. Wat een zalig uitstapje was dit 💜

Nu de vakantie met mijn moeder naar Griekenland vanwege alles geannuleerd werd, besloten we om een weekje in Nederland weg te gaan. Uiteraard overlegde ik dit met het ziekenhuis, ook planning-technisch met het oog op een nieuwe OK-datum (die nog niet bekend is). Op 4 mei vertrokken we samen naar een klein  parkje  in de buurt van Goes. We hadden een zalig ruim huisje met twee slaapkamers geboekt met een terras aan het water. Hoewel het minder warm was als de week daarvoor, hielden we het gelukkig droog en waren er ook echt momenten waarop we met ons hemdje in de zon konden zitten.  We bezochten wat stadjes met de auto. En ik ging af en toe even met mezelf wandelen om weer conditie op te bouwen. Natuurlijk at ik ook oesters en mosselen in Yerseke. Mijn moeder houdt daar niet van, dus die hield het bij kibbeling. 😉 Ook huurden we voor een dag twee ebikes en fietsten 45 kilometer, op het gemak, door Zeeland. Het gebied waar we verbleven kenmerkte zich door fruitbomen en daa...

Net een dagje thuis na de twee weken opname in het Haga, voelde ik me niet zo lekker. Voor de zekerheid toch maar even tempen en ja hoor... dik in de verhoging. De dagen daarna bleef de verhoging en schoot ik zelfs de koorts in. Wat een teleurstelling!  Dus zat ik in het hoekje van mijn bank te wachten op mijn paracetamol-momentjes. En als deze dan goed genoeg inkickte, pakte ik in de achtertuin lekker even wat zonnestralen mee in mijn luie tuinstoel. Vorige week woensdag stond er een gepland overleg met mijn fijne longarts. Het lijkt er op dat mijn longen momenteel gewoon erg onrustig zijn en in het verleden heb ik hier vaker met koorts op gereageerd. Verder zijn we nu in afwachting van een nieuwe datum voor de OK van de niersteen en hieraan voorafgaand word ik eerst weer opgenomen voor een IV-kuur voor mijn longen.  Inmiddels is de koorts wat afgevlakt maar heb ik nog steeds wel wat (lichte) verhoging. Desondanks probeer ik er positief in te staan. Ik ben langzaam weer wat b...

Ken je die grap van die vrouw die naar het ziekenhuis ging om haar niersteen te laten verwijderen...? Die kwam twee weken later met haar niersteen weer terug naar huis... Op dinsdag vond er een high-risk overleg plaats over mijn casus. Alle betrokken partijen waren aanwezig voor dit overleg; urologie, long, anesthesie en de intensivist. Er werd uitgebreid gesproken over alle mogelijkheden met betrekking tot mijn situatie. En hoewel ik zeker een risicogeval ben door mijn beperkte longen werd er uiteindelijk toch besloten om over te gaan tot een operatie.  Afgesproken werd dat eerst mijn longen geëmboliseerd zouden worden. Bij een  embolisatie  gaat een radioloog via de lies naar binnen om de bloedvaten in de longen op te sporen die mogelijk bloed lekken. Deze worden dan dicht geschoten met bolletjes.  Na de embolisatie zou dan doorgepakt worden met de OK van de niersteen. De embolisatie werd direct aangevraagd en kon afgelopen vrijdag plaats vinden. Op donderdagavond ...

Gelukkig kon mijn operatie met enige spoed worden ingepland. Afgesproken werd dat ik me vijf dagen van te voren op zou laten nemen om alvast mijn longen in de ‘marinade’ te leggen zodat deze rustig genoeg zijn voor de narcose. Op eerste paasdag mocht ik me melden voor een opname in het vertrouwde Haga. De dagen daarvoor nam ik nog even een flinke sport-voorsprong 😉 zodat ik me vanaf zondag bij de situatie neer kon leggen. ‘s middags werd ik aangekoppeld voor een combinatiekuur meropenem en colistine.  De eerste nacht was ik net eindelijk in slaap aan het vallen toen ik naar mijn andere zij ging en moest hoesten. Ik voelde het direct ‘dit is foute boel’. Een f#&king longbloeding. 😳. Een hele grote longbloeding zelfs.  Dus kreeg ik nachtelijk bezoek van de zaalarts die mijn longarts wakker ging bellen, moest er extra bloed worden afgenomen en ging ik om 1.45 ‘s nachts naar de röntgen voor een thorax-foto. De volgende dag kreeg ik ook nog een CT-scan. Mijn zeer slechte link...