Gewoon Mara!

Net een dagje thuis na de twee weken opname in het Haga, voelde ik me niet zo lekker. Voor de zekerheid toch maar even tempen en ja hoor... dik in de verhoging. De dagen daarna bleef de verhoging en schoot ik zelfs de koorts in. Wat een teleurstelling!  Dus zat ik in het hoekje van mijn bank te wachten op mijn paracetamol-momentjes. En als deze dan goed genoeg inkickte, pakte ik in de achtertuin lekker even wat zonnestralen mee in mijn luie tuinstoel. Vorige week woensdag stond er een gepland overleg met mijn fijne longarts. Het lijkt er op dat mijn longen momenteel gewoon erg onrustig zijn en in het verleden heb ik hier vaker met koorts op gereageerd. Verder zijn we nu in afwachting van een nieuwe datum voor de OK van de niersteen en hieraan voorafgaand word ik eerst weer opgenomen voor een IV-kuur voor mijn longen.  Inmiddels is de koorts wat afgevlakt maar heb ik nog steeds wel wat (lichte) verhoging. Desondanks probeer ik er positief in te staan. Ik ben langzaam weer wat b...

Ken je die grap van die vrouw die naar het ziekenhuis ging om haar niersteen te laten verwijderen...? Die kwam twee weken later met haar niersteen weer terug naar huis... Op dinsdag vond er een high-risk overleg plaats over mijn casus. Alle betrokken partijen waren aanwezig voor dit overleg; urologie, long, anesthesie en de intensivist. Er werd uitgebreid gesproken over alle mogelijkheden met betrekking tot mijn situatie. En hoewel ik zeker een risicogeval ben door mijn beperkte longen werd er uiteindelijk toch besloten om over te gaan tot een operatie.  Afgesproken werd dat eerst mijn longen geëmboliseerd zouden worden. Bij een  embolisatie  gaat een radioloog via de lies naar binnen om de bloedvaten in de longen op te sporen die mogelijk bloed lekken. Deze worden dan dicht geschoten met bolletjes.  Na de embolisatie zou dan doorgepakt worden met de OK van de niersteen. De embolisatie werd direct aangevraagd en kon afgelopen vrijdag plaats vinden. Op donderdagavond ...

Gelukkig kon mijn operatie met enige spoed worden ingepland. Afgesproken werd dat ik me vijf dagen van te voren op zou laten nemen om alvast mijn longen in de ‘marinade’ te leggen zodat deze rustig genoeg zijn voor de narcose. Op eerste paasdag mocht ik me melden voor een opname in het vertrouwde Haga. De dagen daarvoor nam ik nog even een flinke sport-voorsprong 😉 zodat ik me vanaf zondag bij de situatie neer kon leggen. ‘s middags werd ik aangekoppeld voor een combinatiekuur meropenem en colistine.  De eerste nacht was ik net eindelijk in slaap aan het vallen toen ik naar mijn andere zij ging en moest hoesten. Ik voelde het direct ‘dit is foute boel’. Een f#&king longbloeding. 😳. Een hele grote longbloeding zelfs.  Dus kreeg ik nachtelijk bezoek van de zaalarts die mijn longarts wakker ging bellen, moest er extra bloed worden afgenomen en ging ik om 1.45 ‘s nachts naar de röntgen voor een thorax-foto. De volgende dag kreeg ik ook nog een CT-scan. Mijn zeer slechte link...