woensdag 27 augustus 2014

Gewoon zomervakantie.

Het zijn de laatste dagen van zijn zomervakantie. Er stonden nog logeerpartijen bij de grootouders op het programma en tussendoor doen we nog een hoop leuke dingen. Kijk maar mee:
We kennen iemand die thuis slangen heeft. Samen met Sebastiaan ging Vic kijken. Hij was onwijs dapper, wilde alle slangen vasthouden en gaf ze zelfs een muis te eten. Ik bleef wijselijk thuis...
Met zijn vader, een goede vriend en zijn twee zoons, ging Vic een midweek kamperen in Nederland. We noemden het de 'mannencamping'. Ik bleef (wederom) wijselijk thuis...
Ondanks de slechte weersvoorspellingen hielden de mannen het gelukkig nagenoeg droog. In de buurt was een soort 'Wipe-out-baan', die natuurlijk uit moest worden geprobeerd.
Zowel alleen als samen gingen we nog een aantal keer geocachen. Hier lag er een 'schatje' op de kinderboerderij. We brachten er een heerlijke middag door, lieten nog een geit ontsnappen van de geitenwei en knuffelden met alle kleine geitjes.
Samen met zijn lieve vriendje van school gingen we naar het Kinderboekenmuseum in Den Haag. We 'slurpten' ons wezenloos. In het museum kwam ik nog wat bijzondere spreuken tegen. Kijk maar:
Dat is de uitspraak waar ik het altijd het hardst om moet lachen. Mensen zeggen heel vaak tegen mij: 'Hou je taai'. Wat ik een bijzondere uitspraak vindt tegen iemand met Taai-slijmziekte...
Naast deze uitspraak stond de volgende uitspraak:



Het weer zat de afgelopen weken helaas niet erg mee. Het leek welhaast herfst. Af en toe zagen we tussen de regen door, gelukkig ook nog het zonnetje schijnen.
Op één van de betere dagen bezochten we het Archeon. Wat een leuk museum is dat!! Echt een aanrader.
 Hier leert hij vuur maken. Er was zoveel wat hij zelf mocht doen en uitproberen.
Op de scouting had hij al eerder een pijl en boog gemaakt (die het overigens erg goed doet). Maar schieten met een echte boog is natuurlijk wel echt te gek.
Hij werd opgeleid als soldaat in het Romeinse leger en moest 's middags ook optreden in de arena. Wat waren we trots! Gelukkig niet met deze helm op, want daar zag hij niets door ;).
Het blijft ook altijd heerlijk om gewoon fijn met de Lego te spelen. In de vakantie heeft hij daar nog langer de tijd voor!

Spelen met vriendjes en vriendinnetjes is natuurlijk altijd fijn.
De afgelopen zes weken zijn voorbij gevlogen. En stiekem is het best jammer dat Vic volgende week alweer naar school moet. We hebben zo genoten met elkaar en heerlijk aangekneuterd.
Nog wat laatste vakantie-daagjes en dan gaan we weer het schoolse ritme in. Het hoort erbij en het is goed zo.



donderdag 7 augustus 2014

Gewoon vrouw!

7 augustus 2013

Veel te vroeg word ik al weer wakker. Ik heb nauwelijks geslapen vannacht. Vier uurtjes misschien. Mijn hele bovenlichaam voelt stijf aan.

De lieve broeder van de nacht staat naast mijn bed. Hij hangt een nieuwe spuit aan.
Terwijl ik naar hem kijk, zakt hij op zijn hurken als hij klaar is. 'Je weet wat er vandaag gaat gebeuren, he?' Ik kijk hem aan en de tranen springen in mijn ogen.

Ik besluit Sebas te bellen en huilend vraag ik hem of hij er alsjeblieft bij wil zijn.
Ik durf het niet alleen.
Ik durf niet alleen voor de allereerste keer te kijken naar de lege plek.
De lege plek waar mijn borst heeft gezeten.

Sebas springt in de auto en is mooi op tijd voordat in alle vroegte de mamacare-verpleegkundige al naast mijn bed staat. Bij zich heeft ze twee afschuwelijke behaatjes, de meest vormloze die ik ooit heb gezien. De kleur is maagdelijk wit. Ze legt me uit hoe ik de watten in het behaatje moet proppen en hoe ik dan het beste de boel kan kneden om er vorm in te krijgen.

'Zal ik dan het verband er maar af gaan halen', vraagt ze me. Ik wil heel hard 'nee' roepen, maar ik weet dat ik geen keus heb. Ik sluit mijn ogen terwijl zij het verband verwijdert.
Als ik eindelijk mijn ogen open, knikt Sebastiaan me bemoedigend toe.

Ik neem een diepe teug adem en kijk naar links. De tranen biggelen.
Zo ziet het er dus uit.

De chirurg komt onverwachts langs. Hij bekijkt eveneens de wond, knijpt nog eens hier en daar ('auuuuu'!) en zegt; 'wat mij betreft mag je vandaag naar huis, maar je longarts beslist'.
Ik kijk verschrikt. Vandaag naar huis??
De operatie is net twaalf uur geleden, ik ben mijn bed nog niet uit geweest, er zit nog een drain in mijn oksel en het belangrijkste: ik wil nog helemaal niet naar huis!

Toch voel ik me al snel meer mens. Ik zit een tijdje op een stoel, smiddags wordt de drain verwijderd en savonds loop ik alweer voor het eerst naar de wc. Ik kroel voorzichtig met mijn lieve mannen en krijg bezoek van de ouders.

De volgende dag zal ik voor het eerst gaan douchen. Ik zal nog meer geconfronteerd worden met mijn borst. Ik zal mezelf huilend op de douchestoel wassen. Door de dagen heen zal ik steeds even in mijn shirtje kijken om te zien hoe het er uit ziet. De confrontatie voor de spiegel zal het zwaarst worden. Het vooraanzicht is toch even heel anders. Dat stomme behaatje zal ik maar 1 keer dragen. Het zit niet lekker en staat voor geen meter.

Een jaar later
Gek genoeg went het. Ik ga naar de sauna en zie de starende blikken nauwelijks meer. Ik douche samen met andere dames op de sportschool. En hoewel het geen Marlies Dekkers meer is, koop ik weer mooie beha's. Beha's waar ik mijn prothese in kan stoppen.

Ik heb 1 ding geleerd. Hoe graag ik ook nog twee borsten zou willen hebben (en vooral niet ziek zou willen zijn), ik voel me net zo vrouw met één borst als met twee borsten!

zondag 3 augustus 2014

Gewoon Sicilië!

Vannacht kwamen we thuis van twee heerlijke weken in Sicilië. Wat hebben we genoten met z'n drietjes. Van het heerlijke eten, het prachtige weer, het fijne hotel, het vele zwemmen, maar vooral van elkaar!

Iedere keer realiseer ik me weer hoe groot de tegenstellingen zijn in ons leven. Hoe ik me voelde toen we vorig jaar op vakantie gingen. Dat ik twee dagen na de vakantie werd opgenomen en een week later mijn borst werd geamputeerd.
Dit jaar gingen we gelukkig met goede berichten op vakantie en dat is toch echt wel een wereld van verschil!

Onderstaand een 'fotoverslagje':
 
We waren nog niet eerder in Sicilië geweest en verbleven in de provincie van Ragusa. We bezochten er een aantal stadjes, zoals hier in Scicli.

We gingen vooral regelmatig naar het strand. Het mannetje zocht krabbetjes met zijn vader, bouwde met mij zandkastelen en we braken samen de golven.
 
Dankzij het geocachen kwamen we op prachtige plekken terecht, zoals hier bij een natuurreservaat.


 

En gestoord als ik ben, ging ik zelfs nog drie keer op pad met mijn BFF Evy! Zo tegen de avond, met het windje, liep ik het pad voor het hotel op en neer.

 
 
Want ja.., als je zo veel lekkers eet is beweging ook wel even nodig. En gek genoeg had ik er ook behoefte aan om even wat te doen. Van vijf keer in de week sporten naar opeens niets, vond ik toch minder prettig dan ik dacht.
 

 Vlakbij was er een buffelboerderij waar we zalige buffelmozzarella konden kopen. Jammie!

Het mannetje vermaakte zich dagelijks met het 'lezen' van Donald Duckjes, ik zocht dagelijks pinterest af naar weer een nieuw kapsel van de dag. Want mijn haar moest omhoog. Het was onwijs lekker weer. Warm, maar niet zo vies warm als het in Nederland kan zijn.

We hebben zo onwijs genoten van een heerlijk ongedwongen vakantie, vol met gezelligheid, zon, zee, strand en limoncello :)