Berichten

Gewoon de kracht van liefde -86

Afbeelding
Het is een beetje stil op mijn weblog. Eigenlijk zonder reden. Het is de waan van de dag.
Weken vliegen voorbij en eigenlijk is dat een goed teken.

Zo hadden we een fijne herfstvakantie. En nee, ik voelde me niet de hele vakantie fit, er zaten zelfs een paar slechte dagen tussen. Maar toch heb ik nog een dagje Drievliet en een dagje Madurodam met Vic mee kunnen pakken. En natuurlijk zagen we ook daar de kracht van liefde

Drievliet Madurodam 

Gewoon de kracht van liefde -85

Afbeelding
Toen Vic naar groep vijf ging wilde hij dolgraag alleen naar school fietsen. Ondanks de twee enge knooppunten onderweg, gaven we hem (na lang oefenen in groep vier) het vertrouwen dat hij alleen mocht fietsen.
En hoe gaaf het ook was dat hij alleen mocht fietsen, opeens was het toch veel gezelliger als ik wel mee fietste. Dus dat deed ik natuurlijk.

Inmiddels zit hij in groep zes. 's Ochtends bespreken we wat hij wil met het fietsen. Soms fiets ik de heenweg mee, soms de terugweg en soms ook helemaal niet.

Langs het fietspad naar school staat een boom die in alle seizoenen de vorm van een hartje heeft, we noemen 'm dan ook 'de hartjesboom'. Die zag je niet aankomen, hè?
Als ik er langs fiets zeg ik in gedachten allerliefste E, altijd even gedag, zij is immers de bedenker van 'de kracht van liefde'. Inmiddels al vier jaar lang krijg ik dagelijks een hartje van haar toegestuurd. Het verwarmt nog steeds mijn hart.

Gewoon eerlijk en de kracht van liefde -84

Afbeelding
Zojuist keek ik de docu Buiten Adem, een net uitgekomen documentaire van twee cysters van wie er één getransplanteerd is.

Wat ik erg herken in de docu is de strijd om lucht, maar ook vooral de aanpassingen die ik moet doen in het dagelijks leven. Ook ik denk soms wel eens dat iedereen maar verwacht dat ik alles zomaar kan en zomaar doe en dat ik daarnaast ook nog 'een beetje CF heb'.

Het is niet alleen zo dat ik veel hoest en soms lange opnames heb in het ziekenhuis. Het is de dagelijkse strijd die ik voer met mijn lichaam en geest. Mijn beperkte energie die ik zo goed, zo verstandig, maar ook zo fijn mogelijk wil indelen. De moeheid in mijn lijf, mijn buik die niet altijd wil, de benauwdheid als ik de trap naar boven heb genomen, het overgeven omdat ik weer te veel hoest, de pijn in mijn lijf en de angsten in mijn hoofd.
En ook me moeten neerleggen bij dingen die ik niet meer kan, maar wel dolgraag zou willen.

Terwijl ik dit typ, twijfel ik al weer. Of ik dit moet delen.

Want…

Gewoon verfrissend.

Het heerlijke van onze vakantie was vooral dat we alle drie vergaten dat ik in het ziekenhuis had gelegen. Nou ja.. bij wijze van spreken dan. We waren gewoon weer even Sebastiaan, Vic en Mara; een normaal gezinnetje uit Nederland.
Natuurlijk had ik zo mijn 'gebreken' op vakantie, maar dat waren de gebruikelijke gebreken.

We huurden vier dagen een autootje, maar hielden ook dan rekening met het feit dat ik niet heel actief kan zijn. We tuften ook net zo lief in onze Panda naar een heerlijk strand om daar te relaxen.
Alle andere dagen brachten we al lezend, hakend en spelend met Vic door aan het zwembad bij het hotel. Vijftien dagen lang had ik de jongens non stop om me heen en tijd voor piekeren was er dan ook niet. Ook het temperatuurtje was zalig; gemiddeld 35 graden maar met een heerlijke wind.
Af en toe slikte ik wel een paracetamol als ik me niet fit voelde, maar verder ging het eigenlijk heel goed.

En toen kwamen we thuis... Al voordat ik uit het vliegtuig stapte zat…

Gewoon de kracht van (Griekse) liefde -83

Afbeelding
Ook op Santorini was de kracht van liefde duidelijk voel- en zichtbaar.
Kijk maar eens naar de volgende kiekjes.




Met natuurlijk 'het hart van Santorini' wel als de topper:

Gewoon in onze bikini op Santorini.

Afbeelding
Na overleg met de longarts, besloten we onze vakantie naar Santorini door te laten gaan. Hij juichte het zelfs toe; even niet meer bezig zijn met ziek zijn, maar genieten van elkaar, dat draagt bij aan het herstel.

Op 1 augustus vlogen we naar Santorini. Het gebruik van de zuurstof in het vliegtuig verliep hartstikke goed. Ik hoefde nergens papieren te laten zien en ook mijn medicatie werd (op een uitgebreide controle bij de douane na) geaccepteerd.

Santorini is inderdaad zo mooi als ze zeggen. Kijk maar:


 Je zult het niet geloven, over de kracht van liefde gesproken, maar dit is dus 'het hart van Santorini'.





Binnenkort volgen nog wat meer kiekjes over de kracht van liefde in Santorini!


Gewoon ziek gekiekt.

Afbeelding
In onderstaande kiekjes kun je zien wat ik meemaak tijdens een opname op de longafdeling.

 Iedere week wordt er een bloedgasje uit mijn vinger geprikt.
 Ook moet ik iedere maandag longfunctie blazen.
Vijf dagen per week sport ik met de fysio. Naast wat cardio- en krachttraining, speelden we dagelijks badminton.
Mijn hoge temperaturen waren weer een 'dingetje'. Soms checkten we het meerdere keren op meerdere apparaten.    Kijk eens hoe vrolijk ik hier in bed lig met dank aan Vic...
Dit vond ik soms van de opname.Twee keer per week worden er curves geprikt vanwege de diabetes.
 Dit lijkt een sportfoto, maar als je goed kijkt is het 'de kracht van liefde'!


 Mijn vaste accessoire.
Dit lijkt een foto van een stoel in het ziekenhuis, maar als je goed kijkt is het ook 'de kracht van liefde'!
Het hoogtepunt van de opname was de logeerpartij met Vic. De rode stoel werd omgebouwd als bed en zijn giraf (groen) kwam ook logeren. Ik lig ook in bed mét infuus. En mocht je …