dinsdag 29 september 2015

Gewoon aangehaakt.

Toen het mannetje vorig jaar een loom-bord had was er één iemand wel erg enthousiast aan het 'loomen' en dat was ik... :). Toen ik ook nog op Pinterest de meest prachtige haaksels voorbij zag komen, besloot ik dat ik ook een haak-poging wilde wagen.

Met een vriendin uit het dorp ging ik knus en kneuterig een avondje op haakles. Wat hebben wij gelachen! Maar het had wel tot gevolg dat ik mijn eerste tas ging haken, en nog een tas, en een knuffeltje en nog een knuffeltje...

Na net twee maanden haken, besloot ik dat het tijd was voor het grotere werk en begon ik aan de Cal2015. Een deken waarbij je iedere week een nieuwe rand kon donwloaden en dus gaan haken.
Na negen maanden haken is de deken nu af! Wat heb ik genoten van deze enorme haak-klus.

 De eerste paar weken..
Langzaam werd de deken groter en groter.

De deken is uiteindelijk 1.70m bij 1.70m geworden en ik kan er heerlijk met Vic onder kruipen als we televisie zitten te kijken. Eigenlijk hou ik helemaal niet van zoveel kleuren door elkaar, maar ik vond dat ik helemaal 'out of the box' moest gaan en dat onze grijs-witte inrichting best wat kleur kon gebruiken.  Nou dat is gelukt hoor, kijk maar:




En natuurlijk had het mannetje tussendoor ook nog wel een wens:


Zijn eigen gehaakte Minion :D

zondag 27 september 2015

Gewoon de kracht van liefde -20

De afgelopen twee dagen had ik opeens weer hoge koorts en veel pijn in mijn linkerlong.
Links is niet mijn meest sterke kant; mijn long functioneert daar maar voor de helft vanwege alle verlittekening die is opgetreden en mijn linkerborst heeft het ook niet overleefd.
Tegenwoordig gaat een luchtweginfectie dan ook al snel gepaard met pijn rondom mijn linkerlong.

Na een flink middagdutje deed ik mijn ogen open en zag dit buiten:
Zie er in wat je er in wilt zien, maar voor mij was het even 'de kracht van liefde'.

Inmiddels nemen de klachten ook weer af dus ik hoop van harte dat ik de dans ontspring.

Fijn weekeind!

zaterdag 19 september 2015

Gewoon de kracht van liefde -19

Afgelopen week ben ik dus erg druk geweest met de buik.
Maar er zit weer beweging in en de pijnlijke krampen zijn gelukkig verdwenen!
Ik lijk niet meer zwanger en kan het dagelijks leven langzaam aan gelukkig weer draaien.

Allerliefste E. had er wel een toepasselijk plaatje bij :D

zaterdag 12 september 2015

Gewoon de kracht van liefde -18

Het is fijn dat anderen het begrijpen als ik er even door zit. Het ook mij soms wel eens moeite kost om de schouders er weer onder te zetten. Deze week werd ik verwend, kijk maar:


 
Over de kracht van liefde gesproken...

woensdag 9 september 2015

Gewoon traag!

Afgelopen zondag was het dus opeens stil.
Stil in mijn buik.
Doodstil.
Pijnlijk en doodstil ook nog eens.

En uit ervaring weet ik inmiddels; dat is niet goed! Dus verhoogde ik mijn laxeerzakjes, stopte met vast voedsel en wachtte op wat komen ging in de pot. Op een enkel verdwaald windje na (waar ik al blij mee was, want dat betekende dat er in ieder geval nog iets van beweging in zat..) gebeurde er helemaal niets.

Maandag na overleg met het Haga begonnen met het drinken van laxeerdrank (Kleanprep). Vier liter later kwam er wel wat beweging in, maar de pijn en dikke, strakke buik hielden aan.
Dus meldde ik me op dinsdag maar weer eens op de poli.

Na een uitgebreide buikecho bleek gelukkig dat ik geen DIOS heb, maar dat de peristaltiek traag werkt. Dokter H. legde uit dat dit vaak wordt gezien bij CF na periodes van instabiliteit. De motoriek van de darmen raakt dan ontregeld en wordt als het ware 'lui'. Ook hebben mogelijk het Prednison en Tavanic gebruik hiermee te maken.

Nu is het zaak de luie dikke darm weer flink aan het werk te krijgen om zo de klachten weg te nemen. Dus met extra laxeerzakjes, veel drinken en beweging moet ik het de komende dagen thuis letterlijk en figuurlijk op gaan lossen.

Voor nu zit ik in ieder geval midden in de nacht met een bakje thee dit stukje te typen. Mijn buik doet pijn en het is nog geen tijd voor nieuwe paracetamol. Even volhouden nog maar.
Zoals altijd.

maandag 7 september 2015

Gewoon de kracht van liefde -17

Afgelopen weekeind had ik even geen zin om te bloggen.

Ik heb namelijk weer dikke file in mijn buik! Vandaag ben ik dan ook begonnen met het drinken van vier liter laxeermiddel. Dus na de pret met pred, heb ik nu pret met (klean) prep... ;)

Desondanks natuurlijk nog even wat liefde:

vrijdag 4 september 2015

Gewoon uit met de pred!

Gisteren zat mijn twee-weekse kuur Tavanic en Prednison er op. Gedurende de afgelopen dagen was ik wisselend enthousiast over de resultaten. Er zaten fijne dagen bij waarbij ik weinig hoestte en barstte van de energie, maar er waren ook een hoop dagen met veel en vies sputum en 'net niet lekker voelen'.

Het lastige vind ik dat ik op een zeker moment een soort referentiekader mistte. Na een intraveneuze kuur voel ik me vaak erg schoon van binnen en begin ik echt weer met een nieuwe, frisse start. Dat effect voel ik nu niet. Maar ik wil ook niet ontevreden zijn; immers de koorts is weg gegaan en ik kon het dagelijks leven best weer aardig oppakken.

Gisteren besprak ik het met mijn longarts. We kwamen beiden tot de conclusie dat het vooral nu spannend is wat mijn lichaam gaat doen zonder de extra ondersteuning. Op het moment dat ik me weer slechter ga voelen of weer koorts ga krijgen, word ik direct ingepland voor een intraveneuze kuur. De periode van instabiliteit moet doorbroken worden.

Longfunctie technisch gezien zijn er gelukkig niet veel bijzonderheden te melden en dat is in principe positief. De cijfers blijven (fingers crossed) redelijk stabiel.
Echter in het bloed was goed terug te zien dat ik twee weken geleden inderdaad met een flinke infectie kampte (verhoogd CRP en Leukocyten). Nu twee weken later is het CRP (ontstekingswaarde in het bloed) een stuk gedaald, maar nog wel verhoogd.

Vandaag nam ik voor de eerste keer geen prednison meer en dat voel ik best. Opeens moet ik weer allemaal middagdutjes maken en zat ik zelfs even tegen een hypo aan, wat ik niet vaak heb.
Jammer van alle klusjes die nog wel zijn blijven liggen ;), maar ik snap heel goed dat prednison eigenlijk geen echte pret geeft!

Nu is het dus gewoon afwachten hoe het verder gaat en duimen dat ik deze periode van instabiliteit kan doorbreken.