Gewoon de kracht van liefde -85

Toen Vic naar groep vijf ging wilde hij dolgraag alleen naar school fietsen. Ondanks de twee enge knooppunten onderweg, gaven we hem (na lang oefenen in groep vier) het vertrouwen dat hij alleen mocht fietsen.
En hoe gaaf het ook was dat hij alleen mocht fietsen, opeens was het toch veel gezelliger als ik wel mee fietste. Dus dat deed ik natuurlijk.

Inmiddels zit hij in groep zes. 's Ochtends bespreken we wat hij wil met het fietsen. Soms fiets ik de heenweg mee, soms de terugweg en soms ook helemaal niet.

Langs het fietspad naar school staat een boom die in alle seizoenen de vorm van een hartje heeft, we noemen 'm dan ook 'de hartjesboom'. Die zag je niet aankomen, hè?
Als ik er langs fiets zeg ik in gedachten allerliefste E, altijd even gedag, zij is immers de bedenker van 'de kracht van liefde'. Inmiddels al vier jaar lang krijg ik dagelijks een hartje van haar toegestuurd. Het verwarmt nog steeds mijn hart.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gewoon eerlijk en de kracht van liefde -84

Gewoon ziek gekiekt.

Prrrrrrrrrrrrik!