Gewoon Sinterklaas en de kracht van liefde -88

Onze Vic sprak verder niet over Sinterklaas. In groep vijf (vorig schooljaar) merkte hij één keer op dat hij vermoedde dat er hulpsinterklazen waren. Maar als we het met hem over de goedheiligman hadden, sprak hij nooit zijn twijfels uit.

Na lang wikken en wegen besloten we in september het gesprek met hem aan te gaan. Toen hij een aantal jaar geleden hoorde dat de Kerstman niet bestond, was hij erg boos en verdrietig. Zijn 'jullie zouden altijd eerlijk tegen mij zijn', sneed toen recht door mijn hart.
Dus met een 'grote bal in mijn buik' gingen we het gesprek met hem aan. 'Lieverd, kom eens even bij ons zitten, want we willen je wat vragen. Wat weet jij nu eigenlijk echt over Sinterklaas'.

Vic begint direct te lachen en zegt 'ik weet het al hoor!'. Wij kijken elkaar lachend aan en ik vraag hem 'wat weet je dan?'. 'Dat hij niet echt bestaat'. Hahahahahaha!
Wie zat wie nu al die tijd in de maling te nemen?

Dit jaar hebben we dus met zijn drietjes lootjes getrokken. Zo mooi dat hij niet in de gaten heeft dat je met drie personen precies uit kunt rekenen wie wie heeft. De eerste dag werd er al een niet-storen-bordje gemaakt en iedere ochtend was hij al vroeg wakker om nog voordat hij naar school ging aan zijn surprise te werken. Bij de buren regelde hij dat hij op de deuren mag bonzen en daar verheugt hij zich enorm op.

Morgenavond gaan we het vieren; lekkere hapjes op tafel, surprises en een rijm voor ons alledrie en nog wat pakjes voor het mannetje. Sinterklaasavond 2.0 :)

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gewoon eerlijk en de kracht van liefde -84

Gewoon ziek gekiekt.

Prrrrrrrrrrrrik!