Gewoon volwassen en KVL -302

Op 8 februari 2008 werd hij geboren op een koude dag in het UMC Utrecht. Na een zware zwangerschap van 39 weken werd ik ingeleid om een lief baby'tje op de wereld te mogen brengen. Het was een blakend jongetje, bijna drieënhalf kilo zwaar en net geen 55 centimeter. 

Zijn vader gaf hem het eerste flesje op die vrijdag. Wat waren we trots en blij dat we dit wonder mee mochten maken. Na een weekeind acclimatiseren in het ziekenhuis, en vooral ook volgend hoe mijn lijf zou reageren op de bevalling, mochten Vic en ik maandag naar huis.

Vic was een schatje. Dronk zijn flesjes lekker leeg, genoot van badderen en heerlijk slapen in de wandelwagen. Wij genoten er van om hem te leren kennen. We gingen samen veel op pad; lekker wandelen, maar ook op bezoek. Het was geweldig om te merken hoe hij zijn stemmetje ontdekte en zijn eerste woordjes ging spreken. En hoewel het erg lang duurde voordat hij begreep hoe hij los moest lopen, was het een tevreden mannetje. 

Hij hield van lekker eten, boekjes lezen, kroelen en gezelligheid en huilen deed hij alleen met een reden. Hij vond het leuk op het kinderdagverblijf en maakte zijn eerste vriendjes. We bezochten kinderboerderijen, gingen fietsen en bakten graag koekjes. Hij wilde het liefst 'koekenbakker' worden. De ergste straf die we hem konden geven was zijn kinderstoel om te draaien als we aan het avondeten zaten...

Naar school ging hij met veel plezier. Hij leerde zwemmen en ging op scouting. Hij speelde graag buiten en las urenlang in zijn Donald Duckjes. Op school ging het goed. Hij was een sociaal kind en haalde goede cijfers. Boulderen leek hem ook leuk om te gaan doen en hij bleek er goed in te zijn.

Na de basisschool ging hij naar de Havo. In de brugklas besloot hij met zijn vriendje een bijbaantje te gaan zoeken en zo fietste hij iedere zaterdagochtend naar de kassen om tomaten te gaan plukken. Tekenen deed hij graag. Van zijn spaargeld kocht hij een PC, vlak voordat hij voor het eerst corona kreeg en direct een week op zijn slaapkamer moest isoleren. Sushi bezorgen werd zijn volgende baan. Hij bracht en brengt uren door bij de boulderhal waar hij inmiddels ook een bijbaantje heeft. Hij slaagde gelukkig met mooie cijfers voor zijn HAVO en studeert sinds dit schooljaar Biologisch en Medisch Labonderzoek aan het HBO.

Vandaag is onze Vic achttien jaar geworden!

Onze zoon is volwassen. Hij is uitgegroeid tot een lange vent die prachtig in het leven staat. Liefdevol, sociaal, innemend, sterk, warm en zo ontzettend lief. We weten zeker dat hij het gaat redden in dit leven en we hopen dat we vanaf de zijlijn nog heel lang met hem mee mogen lopen in het leven.

Ik kan geen trotsere moeder zijn dan de moeder van Vic.

Ik hou van jou met heel mijn hart en dan zelfs nog meer. 💜