Gewoon kei-hard pech en KVL -304
Ken je die grap van die vrouw die naar het ziekenhuis ging om haar niersteen te laten verwijderen...? Die kwam twee weken later met haar niersteen weer terug naar huis...
Op dinsdag vond er een high-risk overleg plaats over mijn casus. Alle betrokken partijen waren aanwezig voor dit overleg; urologie, long, anesthesie en de intensivist. Er werd uitgebreid gesproken over alle mogelijkheden met betrekking tot mijn situatie. En hoewel ik zeker een risicogeval ben door mijn beperkte longen werd er uiteindelijk toch besloten om over te gaan tot een operatie.
Afgesproken werd dat eerst mijn longen geëmboliseerd zouden worden. Bij een embolisatie gaat een radioloog via de lies naar binnen om de bloedvaten in de longen op te sporen die mogelijk bloed lekken. Deze worden dan dicht geschoten met bolletjes.
Na de embolisatie zou dan doorgepakt worden met de OK van de niersteen. De embolisatie werd direct aangevraagd en kon afgelopen vrijdag plaats vinden. Op donderdagavond hoorde ik opeens van de afdeling urologie dat de OK was uitgesteld vanwege te weinig plek in het OK-schema en een operateur (de aangewezen uroloog) die inmiddels in het buitenland zat.
Dit was wederom flink schakelen in mijn hoofd.
Vrijdag had ik de embolisatie. De radioloog is tweeënhalf uur met me bezig geweest en lijkt de grootste vaten te hebben gedicht. We hopen dat dit nu voldoende is geweest, zodat de longbloedingen weg blijven. Er is zeker ook een kans dat er nog meer dicht gemaakt moet gaan worden.
Gisteren ben ik met de niersteen 'keihard' naar huis gestuurd. Het heeft geen zin om in het ziekenhuis te gaan wachten totdat de operateur terug is en de planning van een nieuwe OK-datum is nog niet bekend. We willen persé dat deze uroloog de operatie gaat doen dus we zijn afhankelijk van zijn rooster.
De opname is zo anders gelopen dan ik vooraf had gedacht. Ik ging in fitte toestand het ziekenhuis in. Na twee longbloedingen, koorts en een flinke embolisatie stond ik twee weken later weer buiten met mijn niersteen. Ik dacht dit 'varkentje even snel te wassen' maar niets is minder waar.
Sebastiaan en ik schakelen en schakelen en schakelen en proberen steeds mentaal weer op te laden. Ik moet wel zeggen dat ik ontzettend blij ben met het CF-team in het Haga. Ze zijn zo ontzettend betrokken bij ons en ik voel me gedragen door hun steun. 💜
Hopelijk is er gauw meer bekend over het vervolg en verloopt dit allemaal wat soepeler dan afgelopen opname. 🙏
Reacties
Een reactie posten