Gisteren zijn we thuis gekomen van een heerlijke vakantie naar Italië en Kroatië. Daarover in een later blogje meer. Eerst wat kiekjes van de liefde op vakantie:
Misschien heel gek, maar ik had het idee dat ik jou samen met je gezin op een terrasje in Leiden zag. Maar voor hetzelfde geld klopt dat helemaal niet:) Vond het toch even geinig je via deze weg gedag te zeggen.
We zijn met ons gezin van drie inmiddels op mooie Europese locaties geweest in de afgelopen jaren. Meestal waren dit strandvakanties aangezien actieve vakanties voor mij fysiek niet haalbaar zijn. Ook het vliegen met zuurstof was een flinke belemmering. Sinds ik aan de Kaftrio zit, gaat het qua energieniveau veel beter en ook wandelen gaat een stuk makkelijker. Daarnaast mag ik sinds een aantal jaar weer zonder zuurstof vliegen. Onze Vic is inmiddels ruim 17 en deed dit jaar eindexamen zoals ik al eerder schreef. Met al het voorgaande in gedachten ontstond dan ook zo'n anderhalf jaar geleden het idee om deze zomer een verre reis te gaan maken. Over de bestemming waren we al snel uit; Japan moest het worden!! Sebastiaan had dit al lang op zijn lijstje staan vanwege het eten en Vic is zeer geïnteresseerd in de Japanse cultuur. Ik vond alles best, zolang ik maar mijn twee mannen bij me heb. Na wikken en wegen besloten we het zelf te organiseren. We boekten een jaar van te voren onze ...
'Ben jij zo verkouden?', vraagt een vreemde aan me terwijl we zitten te wachten op de pilates-les. Radertjes draaien in mijn hoofd. De dame zat zojuist naast me in de kleedkamer, maar volgens mij heb ik niet gehoest. 'Uhh nee, ik heb een longziekte', antwoord ik dan toch maar weer braaf. Waarom volsta ik toch niet met een nee-antwoord? 'Mag ik jou wat vragen', is vervolgens mijn misschien wat bijzonder ingeleide vraag. 'Waarom denk je eigenlijk dat ik verkouden ben?'. Ik vraag het me werkelijk af. Ik heb niet gehoest en ze heeft mijn zuurstofapparaat nog niet opgemerkt. 'Door de manier waarop je ademt, ik hoorde je zo ademen'. Ik denk gek genoeg altijd dat mensen niet aan me zien dat ik ziek ben, het niet opmerken zolang ik niet hoest of inspanning lever en daardoor buiten adem raak. Maar in werkelijkheid zien en horen mensen het dus ook al aan mijn ademhaling. Een tijdje terug kreeg ik de bezorger van de Albert aan de deur. Ik hoefde alleen ...
Onze Vic heeft eigenlijk altijd keurig zijn best gedaan op school. Vanaf de basisschool kregen we eigenlijk altijd hetzelfde te horen tijdens de oudergesprekken; 'dat het zo'n fijne knul was en dat hij goed mee deed in de les'. Ook op de middelbare school was de boodschap hetzelfde. Vanaf groep zes kregen we voor het eerst een voorzichtig vervolg-advies te horen; HAVO. Ook in groep zeven bleef dit advies staan. In groep 8 was het corona-tijd en behoorde hij bij de lichting die geen Cito-toets kon doen. Desondanks dacht de docent nog steeds dat hij naar de Havo kon. De eerste drie jaar op de middelbare school liep hij vlot door. Hij haalde wel eens een onvoldoende, maar ging steeds met alleen maar voldoendes op zijn rapport door naar het volgende jaar. Hij koos voor het profiel Natuur en Gezondheid/ Natuur en Techniek. Allemaal vakken waar ik allang niks meer van begreep (natuurkunde, scheikunde, wiskunde B). Havo vier was een beduidend moeilijker jaar. Wiskunde B was toch...
Hoi Mara,
BeantwoordenVerwijderenMisschien heel gek, maar ik had het idee dat ik jou samen met je gezin op een terrasje in Leiden zag. Maar voor hetzelfde geld klopt dat helemaal niet:) Vond het toch even geinig je via deze weg gedag te zeggen.
Groetjes van een mede cf-er, Marcia
Ohhhh, hahahaha! Dat kan kloppen!
VerwijderenWe zaten er zondagmiddag te lunchen. Wat geweldig, hadden we even gedag kunnen zeggen :)