We zijn met ons gezin van drie inmiddels op mooie Europese locaties geweest in de afgelopen jaren. Meestal waren dit strandvakanties aangezien actieve vakanties voor mij fysiek niet haalbaar zijn. Ook het vliegen met zuurstof was een flinke belemmering. Sinds ik aan de Kaftrio zit, gaat het qua energieniveau veel beter en ook wandelen gaat een stuk makkelijker. Daarnaast mag ik sinds een aantal jaar weer zonder zuurstof vliegen. Onze Vic is inmiddels ruim 17 en deed dit jaar eindexamen zoals ik al eerder schreef. Met al het voorgaande in gedachten ontstond dan ook zo'n anderhalf jaar geleden het idee om deze zomer een verre reis te gaan maken. Over de bestemming waren we al snel uit; Japan moest het worden!! Sebastiaan had dit al lang op zijn lijstje staan vanwege het eten en Vic is zeer geïnteresseerd in de Japanse cultuur. Ik vond alles best, zolang ik maar mijn twee mannen bij me heb. Na wikken en wegen besloten we het zelf te organiseren. We boekten een jaar van te voren onze ...
'Ben jij zo verkouden?', vraagt een vreemde aan me terwijl we zitten te wachten op de pilates-les. Radertjes draaien in mijn hoofd. De dame zat zojuist naast me in de kleedkamer, maar volgens mij heb ik niet gehoest. 'Uhh nee, ik heb een longziekte', antwoord ik dan toch maar weer braaf. Waarom volsta ik toch niet met een nee-antwoord? 'Mag ik jou wat vragen', is vervolgens mijn misschien wat bijzonder ingeleide vraag. 'Waarom denk je eigenlijk dat ik verkouden ben?'. Ik vraag het me werkelijk af. Ik heb niet gehoest en ze heeft mijn zuurstofapparaat nog niet opgemerkt. 'Door de manier waarop je ademt, ik hoorde je zo ademen'. Ik denk gek genoeg altijd dat mensen niet aan me zien dat ik ziek ben, het niet opmerken zolang ik niet hoest of inspanning lever en daardoor buiten adem raak. Maar in werkelijkheid zien en horen mensen het dus ook al aan mijn ademhaling. Een tijdje terug kreeg ik de bezorger van de Albert aan de deur. Ik hoefde alleen ...
Gelukkig kon mijn operatie met enige spoed worden ingepland. Afgesproken werd dat ik me vijf dagen van te voren op zou laten nemen om alvast mijn longen in de ‘marinade’ te leggen zodat deze rustig genoeg zijn voor de narcose. Op eerste paasdag mocht ik me melden voor een opname in het vertrouwde Haga. De dagen daarvoor nam ik nog even een flinke sport-voorsprong 😉 zodat ik me vanaf zondag bij de situatie neer kon leggen. ‘s middags werd ik aangekoppeld voor een combinatiekuur meropenem en colistine. De eerste nacht was ik net eindelijk in slaap aan het vallen toen ik naar mijn andere zij ging en moest hoesten. Ik voelde het direct ‘dit is foute boel’. Een f#&king longbloeding. 😳. Een hele grote longbloeding zelfs. Dus kreeg ik nachtelijk bezoek van de zaalarts die mijn longarts wakker ging bellen, moest er extra bloed worden afgenomen en ging ik om 1.45 ‘s nachts naar de röntgen voor een thorax-foto. De volgende dag kreeg ik ook nog een CT-scan. Mijn zeer slechte link...
Reacties
Een reactie posten